Kerk, Christen en Intellect
"Het christelijke is niet het eenvoudige waarvan men uitgaat om vervolgens interessant, geestig, diepzinnig, dichter, filosoof, enzovoorts te worden. Neen, het is precies omgekeerd: men begint met dit laatste en men moet dan steeds eenvoudiger en eenvoudiger worden om zo tot het christelijke te komen. Wie rijk begaafd is, heeft dus tweemaal zoveel tijd nodig om tot dit punt te komen."
Søren Kierkegaard
Dit citaat van een groot intellectueel zet de lezing direct op scherp. Kierkegaard signaleert een probleem. Wie rijk begaafd is heeft tweemaal zoveel tijd nodig om tot het christelijke te komen.
Wat zijn de gevolgen van deze constatering voor het functioneren in de kerk? Is er wel een plaats voor een kritische student, voor iemand die anders is dan een groot deel van de gemeente? De praktijk laat zien dat veel civieten het lastig vinden om tijdens, en helemaal na hun studietijd, een vaste plaats in de kerk te vinden.
Deze lezing zal pogen te prikkelen tot nadenken over de eigen positie in van de kerk.
Vragen aan de lector:
- Veel intellectuelen voelen zich niet thuis in de kerk. Hoe komt dat?
- Vinden we in de Bijbel aanknopingspunten over de plaats die intellectuelen in de kerkelijke gemeenschap kunnen innemen? Zouden we bijvoorbeeld de Heere Jezus Christus of de apostel Paulus intellectueel mogen noemen?
- Is de kerkelijke organisatie zelf (te) intellectueel, of juist helemaal niet? En is de kerk altijd al zo geweest, of is de historische situatie nu op dit gebied heel anders dan bijvoorbeeld ten tijde van de Vroege Kerk en de Reformatie?
- Hoe gaan voorgangers om met de intellectuele heterogeniteit van de gemeente?
- Welke plaats is er voor de jongere intellectuelen in de kerk? Of is een doelgroepenkerk toch een betere optie?
Dr. van Vlastuin(1963) groeide op als oudste van elf kinderen in een oudgereformeerd gezin in Maarn. Nadat hij te Delft zijn kandidaatsexamen in de Technische Natuurkunde had behaald begon hij in 1984 aan de theologische studie in Utrecht.Dit was een grote verandering in zijn leven, want hij had van kinds af aan gedacht in het bedrijfsleven terecht te komen.
Na korte tijd godsdienstonderwijs te hebben gegeven werd hij in 1990 bevestigd in de gemeente van Wouterswoude. Hier leerde hij zijn vrouw kennen, met wie hij inmiddels zes kinderen heeft. Na deze gemeente in Friesland volgden de gemeenten in Opheusden (1995) en Katwijk aan Zee (1999).
Op 11 januari 2002 promoveerde hij aan de TUA op het proefschrift "De Geest van opwekking. Een onderzoek naar de leer van de Heilige Geest in de opwekkingstheologie van Jonathan Edwards (1703-1758)".
Vanaf 1995 was dr. van Vlastuin tevens betrokken bij het Comité tot behoud van de Nederlandse Hervormde Kerk, en enige tijd later werd hij secretaris van dit comité. Na het ontstaan van de PKN en HHK in 2004 werd hij lid van het moderamen van de Hersteld Hervormde Kerk. Deze functie eindigde toen in 2005 de benoeming tot docent aan het Hersteld Hervormd Seminarie aan de VU volgde. Aanvankelijk doceerde hij enkel dogmatiek, maar later werd zijn leeropdracht uitgebreid met apologetiek. Op dit moment is hij tevens is rector van het Hersteld Hervormd seminarie.